សំឡេងភ្លេងឆៃយ៉ាំលាន់កងរំពងយ៉ាងឱឡារិក មុខក្បួនដង្ហែយុវជនបីរូបជានិស្សិតទេវវិទ្យាល័យ សន្តយ៉ូហាន ម៉ារី វីយ៉ាណែរនាទីក្រុងភ្នំពេញ ដែលបានសុំថ្វាយខ្លួនទៅព្រះជាម្ចាស់ ដែលមានអមដោយមាតាបិតារបស់លោក និងអស់លោកបូជាចារ្យនិងលោកអភិបាលព្រះសហគមន៍កាតូលិកកម្ពុជាទាំង៣ភូមិភាគ ហែចូលក្នុងពិធីតែងតាំងជាឧបដ្ឋាក។
ក្នុងពិធីយ៉ាងឱឡារិកនេះ លោកនាយកទេវវិទ្យាល័យ សួន ហង្សលី បានស្នើសុំលោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ ជ្មីតហស្លេ អភិបាលនៃព្រះសហគមន៍ភូមិភាគភ្នំពេញ ទទួលលោកទាំងបីជាឧបដ្ឋាក ដោយមានប្រសាសន៍ថា លោកទាំងបីបានតស៊ូនៅក្នុងការអប់រំ ការសិក្សា និងនៅក្នុងផ្លូវិញ្ញាណ ហើយពេលនេះបានបញ្ចប់ការសិក្សានិងស្នើសុំលោកអភិបាលតែងតាំងពួកគាត់ជាឧបដ្ឋាក។
បេក្ខជនទាំងបីរូបមានលោកយ៉ូហានបាទីស្ត វី សំណាង លោកអន់តូនី ថៃរតនៈ(ប៊ុនលី) និងលោក ប៉ូល វិន កាន់ បានឆ្លើយតបនឹងសំណួរលោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ បញ្ជាក់អំពីជំហររបស់ពួកគាត់ក្នុងកិច្ចការបម្រើព្រះជាម្ចាស់ក្នុងនាមជាអ្នកបួស។
ឧបដ្ឋាក គឺជាជំហានបញ្ចប់ក្នុងការអប់រំក្នុងទេវវិទ្យាល័យ និងដើម្បីត្រៀមខ្លួនទទួលពិធីតែងតាំងជាបូជាចារ្យកាតូលិកក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ។
នៅក្នុងធម្មទេសនា លោកអភិបាលអូលីវីយេដែលជាអធិបតីនៃកម្មវិធីមានប្រសាសន៍ថា នៅលើឈើឆ្កាងព្រះយេស៊ូកំពុងត្រាស់ហៅលោកទាំង៣ឱ្យទទួលទឹកដែលជាជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។
លោកបញ្ជាក់ទៀតថា ឧបដ្ឋាក គឺ«បម្រើព្រះជាម្ចាស់» ដោយថ្វាយខ្លួនជាយញ្ញបូជាអស់កល្បជានិច្ច ហើយចាប់ពីពេលនេះតទៅជីវិតរបស់ពួកលោកលែងជាជីវិតឯកជនទៀតហើយ គឺត្រូវលះបង់ភាពផ្ទាល់ខ្លួនទាំងអស់ ដូចសន្តស្ទេផាន ជាឧបដ្ឋាកដំបូងនៅក្នុងព្រះសហគមន៍។
ការបម្រើព្រះជាម្ចាស់ នាំឱ្យជីវិតភ្ជាប់នឹងព្រះជាម្ចាស់អស់មួយជីវិត និងនាំឱ្យមនុស្សដែលគ្មានឋានៈ គ្មានទីពឹងអាចចូលរួមក្នុងអំណរសប្បាយជាមួយព្រះជាម្ចាស់។ លោកអភិបាលបន្ថែមថា ការបម្រើ ដោយគោរពកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ ស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ ត្រូវដាក់ខ្លួន ដាក់ចិត្តសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ និងទីពឹងលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយត្រូវមានចិត្តស្មោះ និងស្ម័គ្រស្លាប់ដោយដឹងថាព្រះជាម្ចាស់លើកលែងទោសដល់អ្នកបម្រើស្មោះត្រង់។
លោកអភិបាលបញ្ជាក់ទៀតថា បម្រើព្រះជាម្ចាស់ គឺត្រូវធ្វើអស់ពីសមត្ថភាពដែលយើងមាន ដោយមិនធ្វើតាមអារម្មណ៍ តែពោរពេញដោយអំណរសប្បាយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលនាំឱ្យមានកម្លាំងទៅមុខជានិច្ច។
ក្នុងពិធីដែលមានលោកបូជាចារ្យជិត១០០អង្គមកពីភូមិភាគទាំងបីក្នុងប្រទេសកម្ពុជា នាថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញានេះ លោកអភិបាល បានផ្ដាំផ្ញើដល់លោកបូជាចារ្យដែលនឹងទទួលលោកឧបដ្ឋាកថ្មីនេះ ជួយគាំទ្រពួកលោកឲ្យបំពេញបេសកកម្មនៃការបម្រើ ដើម្បីឱ្យឋានៈជាឧបដ្ឋាកភ្ជាប់នៅក្នុងដួងចិត្ត តាមរយៈបទពិសោធនៃការបម្រើ គឺស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់អស់ពីដួងចិត្ត ដោយមានការលើកលែងទោសនិងដាក់ខ្លួន។
ក្រោយធម្មទេសនាបញ្ចប់ និស្សិតទេវវិទ្យាល័យទាំង៣រូបបានសន្យា ជាមួយលោកអភិបាលព្រះសហគមន៍ នៅមុខគ្រីស្តបរិស័ទជាង២០០០នាក់ ដោយសន្យារួមចិត្តគំនិតជាមួយលោកអភិបាលព្រះសហគមន៍ ដោយគោរព និងស្ដាប់បង្គាប់។
បន្ទាប់មកលោកអភិបាលបានទ្រាបដៃលើក្បាលបេក្ខជនម្នាក់ៗ និងអធិដ្ឋានសូមព្រះជាម្ចាស់ប្រសិទ្ធិពរ និងចាត់ព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធយាងមកសណ្ឋិតលើលោកឧបដ្ឋាកទាំងបីរូបឱ្យបានទៅជាអ្នកបម្រើតុសក្ការៈ និងអាចបំពេញមុខងារជាឧបដ្ឋាកយ៉ាងសមរម្យ។
លោកឧដ្ឋាកថ្មី ត្រូវបានបំពាក់ឯកសណ្ឋានជាឧបដ្ឋាក ដោយមានកន្សែងពានា និងដាម៉ាតិច(អាវបំពង់វែង)របស់លោកឧបដ្ឋាក រួចលុតជង្គង់ទទួលព្រះគម្ពីរពីលោកអភិបាល ជាសញ្ញាដើម្បីបំពេញបេសកកម្មប្រកាសព្រះបន្ទូល។
ក្រោយពីទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាឧបដ្ឋាករួច លោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ បានចាត់តាំងលោកឧបដ្ឋាកទាំងបីទៅបំពេញបេសកកម្មនៅមណ្ឌលសកម្មភាពរៀងៗខ្លួន។ ក្នុងនោះលោកឧបដ្ឋាកប៊ុនលី បម្រើនៅមណ្ឌលសកម្មភាពភ្នំពេញខាងជើងជាមួយលោកបូជាចារ្យ ប៉ូលរឿង ឆ័ត្រសិរី។ លោកឧបដ្ឋាក វិន កាន់ ទៅបម្រើព្រះសហគមន៍មណ្ឌលសកម្មភាពព្រះសីហនុ ជាមួយលោកបូជាចារ្យយ៉ាំងលូកា តាវ៉ូឡា។ លោកឧបដ្ឋាក វី សំណាង ទៅបម្រើព្រះសហគមន៍មណ្ឌលសកម្មភាពភ្នំពេញថ្មី ភ្នំពេញខាងត្បូង និងតាខ្មៅ ដែលមានលោកអភិបាលអូលីវីយ៉េជាអ្នកណែនាំ។
លោកឧបដ្ឋាកប៊ុនលី ឲ្យដឹងថា ទំរាំបានមកដល់ថ្ងៃនេះ លោកបានឆ្លងកាត់នូវទុក្ខលំបាកនិងឧបសគ្គជាច្រើន ប៉ុន្តែអ្វីដែលអាចឲ្យលោកទៅមុខបានគឺ ការអធិដ្ឋានជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីអាចនៅជាមួយព្រះអង្គដោយទុកចិត្ត និងផ្ញើជីវិតលើព្រះអង្គ។
លោកឧបដ្ឋាក ប៊ុនលី កើតថ្ងៃទី១០កញ្ញា ១៩៩៣ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ហើយបានសិក្សារៀនសូត្រនៅសាលាដុនបូស្កូ និងស្នាក់នៅក្នុងមណ្ឌលមីកាអែលរបស់ព្រះសហគមន៍។ លោកបានសុំចូលទេវវិទ្យាល័យក្នុងឆ្នាំ២០១៥។
លោកបន្តថា «បម្រើតុសក្ការៈគឺបម្រើព្រះគ្រីស្ត គឺទាំងពិធីបុណ្យនិងមនុស្ស។ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមរស់នៅក្នុងទំនាក់ទំនងដោយយកចិត្តទុកដាក់សួរសុខទុក្ខអ្នកក្រីក្រ។»
ក្នុងសំលៀកបំពាក់ថ្មីជាឧបដ្ឋាក លោកប៉ូល វិន កាន់និយាយថា «ខ្ញុំមិននឹកស្មានថាព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសខ្ញុំឱ្យទទួលការតែងតាំងអគ្គសញ្ញានេះ ដោយសារយើងជាអ្នកតូចតាចជាមនុស្សធម្មតាសាមញ្ញ តែព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅយើងឱ្យមានកិត្តិយស។ នៅពេលដែលខ្ញុំគិតរបៀបនេះខ្ញុំព្រឺសម្បុរ ដោយសារជីវិតខ្ញុំអស្ចារ្យមែនទែន។»
មុនពេលតែងតាំងជាឧបដ្ឋាក និស្សិតទេវវិទ្យាល័យទាំងបីត្រូវរស់នៅក្នុងទេវវិទ្យាល័យយ៉ាងហោចណាស់៧ឬ៨ឆ្នាំ ដើម្បីរៀនមុខវិជ្ជានានា មានទស្សនវិជ្ជា ទេវវិជ្ជា និងការរស់នៅជាសហគមន៍ កិច្ចការបម្រើបងប្អូននិងបម្រើព្រះជាម្ចាស់។
ក្នុងរយៈពេលនោះ ឧបសគ្គនិងអំណរសប្បាយតែងកើតមានឡើង ហើយការធ្លាក់ទឹកចិត្តឬការសង្ស័យអំពីជីវិតនៃការត្រាស់ហៅ តែងកើតមានជារឿយៗ ប៉ុន្តែការទុកចិត្តនិងផ្ញើជីវិតលើព្រះជាម្ចាស់គឺធ្វើឲ្យជីវិតទៅមុខ។ នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់លោកឧបដ្ឋាកកាន់។
លោកឧបដ្ឋាក ប៉ូល វិន កាន់ កើត១៩៩២ ក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ មានបងប្អូន៦នាក់ និងបានសិក្សារៀនសូត្រនិងស្នាក់នៅដុនបូស្កូក្នុងឆ្នាំ២០០៧។ ឆ្នាំ២០១៤ លោកបានសុំចូលទេវវិទ្យាល័យ។
លោកកាន់បន្ថែមថា «ស្រឡាញ់ និងបម្រើ» ជាពាក្យស្លោកឆ្លាក់នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់លោក ក្នុងកិច្ចការប្រចាំថ្ងៃ ដែលនឹងត្រូវអនុវត្តក្រោយពេលទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាឧបដ្ឋាកនេះ។
រីឯលោកឧបដ្ឋាក វី សំណាង មានប្រសាសន៍ថា «កាលពីយប់មិញខ្ញុំគេងមិនលក់ ហើយព្រឹកឡើងពេលអធិដ្ឋានតាមពេលកំណត់ ខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកនិងមើលឈើឆ្កាង។» លោកបន្តថា តាមរយៈទឹកភ្នែក និងការទ្រាបដៃរបស់លោកអភិបាល បានធ្វើឲ្យលោកយល់ថា «ព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសខ្ញុំ ហើយ(ខ្ញុំ)សូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ចំពោះការត្រាស់ហៅមួយនេះ។»
ក្នុងឆ្នាំ២០០៨ លោកឧបដ្ឋាក វី សំណាងបានរស់នៅក្នុងសាលាបច្ចេកទេសដុនបូស្កូ និងបានរិះគិតពីការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះជីវិតរបស់លោក ទោះបីពេលនោះលោកជា កូនទោលក្នុងគ្រួសារគ្រីស្តបរិស័ទ។ នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៨ លោកបានសុំចូលទទួលការអប់រំនៅទេវវិទ្យាល័យ។
«ខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបចង់ហោះ» ជាពាក្យដែលចេញពីមាត់លោក វី ចាន់ឌី ក្នុងនាមជាឪពុក របស់លោកឧបដ្ឋាកវីសំណាង។ លោកចាន់ឌីឲ្យដឹងទៀតថា នៅពេលកូននិយាយថា គាត់មានបំណងចង់ក្លាយជាបូជាចារ្យតាំងពីក្មេង ឪពុករូបនេះបានសម្រេចចិត្តថ្វាយកូនរបស់គាត់ទៅព្រះជាម្ចាស់ ដោយបាននាំកូនប្រុសទៅព្រះវវិហារទៀងទាត់។
ចំពោះលោកង្វៀង យ៉ាំង លើង ជាឪពុករបស់លោកឧបដ្ឋាក ថៃ រតនៈ ហៅប៊ុនលី បានឱ្យដឹងថា គាត់បានទន្ទឹងរង់ចាំពិធីនេះអស់រយៈពេល១៦ឆ្នាំមកហើយ «ខ្ញុំចង់ឱ្យកូនខ្ញុំបំពេញតួនាទីឱ្យបានល្អ និងណែនាំអ្នកជិតខាងឱ្យបានសុខសប្បាយទាំងអស់គ្នា។»
ថ្លែងប្រាប់អ្នកសារព័ត៌មានកាតូលិក លោកអភិបាលអូលីវីយ៉េមានប្រសាសន៍ទៀតថា ព្រះសហគមន៍កម្ពុជាមានការត្រាស់ហៅតិច ហើយនេះជាផ្លែដែលបានទទួលនៅក្នុងជីវិតរបស់លោកឧបដ្ឋាកទាំងបី ទាំងព្រះសហគមន៍ ទាំងសាលាដុនបូស្កូ និងលោកបូជាចារ្យដែលបានអធិដ្ឋានសម្រាប់ការត្រាស់ហៅ។
លោកអភិបាលបញ្ជាក់ថា «នេះជាកម្លាំងមួយដើម្បីឱ្យយើងបន្តប្រកាសដំណឹងល្អ ដើម្បីឱ្យយើងទៅជាអ្នកបម្រើ ព្រោះឧបដ្ឋាកមានន័យថា «បម្រើ» ដោយសន្យានៅលីវអស់មួយជីវិត ដើម្បីថ្វាយខ្លួនទៅព្រះជាម្ចាស់ ទៅបងប្អូន និងព្រះសហគមន៍។»
មកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ព្រះសហគមន៍នៅកម្ពុជាមានលោកបូជាចារ្យជាតិកម្ពុជាចំនួន១០នាក់ប៉ុណ្ណោះក្នុងចំណោមសាសនទូតបរទេសជិត១០០នាក់ដែលកំពុងបម្រើការងារនៅក្នុង ព្រះសហគមន៍ចំនួនជាង៨០ ទោះបីជាព្រះសហគមន៍នៅកម្ពុជាបានកកើតឡើងតាំងពីសតវត្សទី១៦មកក៏ដោយ។ ដោយសារតែសង្គ្រាមរាប់មិនអស់នៅក្នុងប្រទេស ជាពិសេសក្នុងរបបប៉ុលពត បានបំផ្លាញស្ទើរតែទាំងស្រុងនូវសាសនានិងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរបស់ជាតិ ក្នុងនោះលោកអភិបាលជាតិខ្មែរ និងសហការីរបស់លោក អស់លោកបព្វជិត-ជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទជាច្រើនបានស្លាប់និងត្រូវបានសម្លាប់។
មកដល់ពេលនេះ គ្រីស្តបរិស័ទនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានចំនួនតិចតួចនៅឡើយ គឺប្រមានជា២ម៉ឺននាក់ក្នុងចំណោមប្រជាជនជិត១៦លាននាក់៕
ដោយដាលីស
