ដូនជីវ័យក្មេងនៃក្រុមអ្នកស្រលាញ់ឈើឆ្កាងព្រះយេស៊ូ ចំនួនពីររូបបានថ្វាយពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួនបន្តមួយឆ្នាំទៀត ក្រោយពីបានថ្វាយពាក្យសច្ចាលើកទីមួយ កាលពីឆ្នាំ២០១៨។ បងស្រីតេរេសា ចាន់ រដ្ឋា នឹងបងស្រីក្លារ៉ា ពេន ហ៊ីល បានថ្វាយពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួន ក្នុងក្រុមគ្រួសារអ្នកស្រលាញ់ឈើឆ្កាងព្រះយេស៊ូ ក្នុងភូមិភាគកំពង់ចាម នៅចំពោះមុខព្រះសហគមន៍ និងបងស្រីប្រធានក្រុម ដែលមានលោកអភិបាលអន់តូនីសាមី ស៊ូសៃរាជ ជាអធិបតី។
ក្រោយពីថ្វាយពាក្យសច្ចាលើកដំបូង បងស្រីទាំងពីរ ត្រូវបានបងស្រីប្រធាន ចាត់ឲ្យបំពេញកិច្ចក្នុងព្រះសហគមន៍ផ្សេងពីគ្នា គឺ បងស្រីក្លារ៉ា ពេន ហ៊ីល ទៅព្រះសហគមន៍ស្ទឹងត្រែង ហើយបងស្រីតេរេសា ចាន់ រដ្ឋា ទៅព្រះសហគមន៍នៅខេត្តព្រៃវែង។
រយៈពេលមួយឆ្នាំក្នុងជីវិតជាដូនជីកាតូលិក បងស្រីក្លារ៉ា ពេន ហ៊ីល បានប្រាប់អ្នកនាំសារថា ការរស់នៅខាងក្រៅ ក្រុមក្នុងនាមជាបងស្រី គឺខុសគ្នា ឆ្ងាយណាស់ពីការរៀនក្នុងផ្ទះអ្នកបួសនៅកំពង់ចាម។ ការជឿទុកចិត្ត លើព្រះជាម្ចាស់ក៏មានការសង្ស័យច្រើនណាស់ដែរ។ ពេលអធិដ្ឋានម្នាក់ឯង ពេលខ្លះខកខានក្នុងការអធិដ្ឋានតាមពេលកំណត់ ព្រោះតែកិច្ចការរវល់ច្រើននៅក្នុងដៃ។ “ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា អធិដ្ឋានដូចជាមិនបានជួបព្រះជាម្ចាស់ទេ។ ស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ពិបាកមែនទែន។ ជីវិតខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំក្នុងមួយឆ្នាំនេះពិបាកបំផុត ក្នុងការទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ឯកោជាមួយព្រះជាម្ចាស់ “។
មិនសូវខុសគ្នាពីបងស្រី ពេន ហ៊ីលទេ បងស្រីតេរេសា ចាន់ រដ្ឋា ក៏បានប្រាប់អ្នកនាំសារដែរថា ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំដែលចេញបំពេញកិច្ចការ ក្នុងមុខងារជាបងស្រី គឺមានការខ្វល់ខ្វាយច្រើនអំពីកិច្ចការត្រូវបំពេញ ពេលខ្លះភ្លេចខ្លួន ខកខានអធិដ្ឋានតាមពេលកំណត់ដែរ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី បងស្រីតេរេសា ចាន់ រដ្ឋា បាននិយាយថា៖ “ខ្ញុំបានត្រៀមខ្លួនរួចស្រេចហើយ និងព្យាយាម ទៅរកព្រះជាម្ចាស់។ ថ្វាយសេចក្តីទាំងប៉ុន្មានទៅព្រះជាម្ចាស់។ ជួបជាមួយបងប្អូន”។
សព្វថ្ងៃនេះបងស្រី ពេន ហ៊ីល រស់នៅដាច់ឡែកពីក្រុម ហើយខិតខំ រក្សាពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួនដែលបានថ្វាយទៅព្រះជាម្ចាស់។ ពេលមានទុក្ខលំបាក បងស្រី បានគិតថា ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់វិញ្ញាសារចំពោះខ្លួន ហើយលទ្ធផលនោះគឺអាស្រ័យលើព្រះជាម្ចាស់។ បងស្រីរូបនេះបន្តថា គាត់ខិតស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់ តាមរបៀបរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ និងតាមរយៈជីវិតរបស់សន្ត សន្តី បុគ្គលដែលជាគំរូនៃជំនឿ។ បងស្រីហ៊ីល៖ “ខ្ញុំតែងសួរថាពួកគាត់តស៊ូរបៀបណា? ខ្ញុំមានសំណួរបែបនេះពេលអស់កម្លាំងពីការងារផ្ទាល់ខ្លួន និងអស់កម្លាំងក្នុងការទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះជាម្ចាស់ “។
ជាងនេះទាំងបងស្រីរដ្ឋា និងបងស្រីក្លារ៉ា ពេន ហ៊ីល បាននិយាយដូចគ្នា ថា”ពេលខ្ញុំបានជួបបងប្អូន ស្តាប់ទុកលំបាករបស់បងប្អូននាំឲ្យមានអំណរសប្បាយកើតឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដ”។ បងស្រីតេរេសា ចាន់ រដ្ឋានិយាយថា ពេលទាក់ទងជាមួយបងប្អូន និងបំពេញកិច្ចការសម្រាប់បងប្អូន នាំឲ្យគាត់យល់ថា ជីវិតមានតម្លៃ និងមានអំណរសប្បាយ។ បងស្រីរដ្ឋា៖ “តាមជំនឿគឺយល់ថាធ្វើកិច្ចការតូចតាចតែយល់ថាមានតម្លៃ។ អំណរសប្បាយចេញពីទុក្ខផង និងចេញពីអំណរសប្បាយផង”។ បងស្រីបន្តថា “ក្រោយសច្ចាខ្ញុំមានជំងឺបេះដូង។ បងប្អូនមិនបោះចោលខ្ញុំ យកចិត្តទុកដាក់ ធ្វើឲ្យខ្ញុំយល់ចិត្តរបស់បងប្អូន។ ខ្ញុំលះបង់បន្តិចបន្តួចតែព្រះជាម្ចាស់ ប្រទានឲ្យខ្ញុំច្រើនជាង”។
ដូចគ្នាដែរបងស្រីក្លារ៉ា ពេន ហ៊ីល និយាយថា៖”ខ្ញុំជឿថា ក្នុងទុក្ខលំបាកនេះព្រះយេស៊ូនៅជាមួយខ្ញុំ ដើរជាមួយខ្ញុំ ដឹកដៃខ្ញុំជានិច្ច។ ពេលខ្ញុំជួយបងប្អូន គឺជួយខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ ឲ្យចម្រើនឡើងក្នុងជំនឿ ស្មារតីឲ្យមំាឡើង ដូចយកកូនសោរចាក់ភ្ជាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូ”។ បងស្រីក្លារ៉ា ពេន ហ៊ីល បន្តថា៖ ” បម្រើព្រះសហគមន៍ខ្ញុំមានអំណរសប្បាយណាស់ មានសុភមង្គលណាស់ ព្រោះជាកិច្ចការដែលខ្ញុំចូលចិត្ត។ ខ្ញុំប្រាថ្នាបម្រើព្រះយេស៊ូ ស្រលាញ់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងគ្រប់កិច្ចការជានិច្ច”។
បងស្រីទាំងពីរក៏បានលើកទឹកចិត្តយុវជនទាំងអស់ដែលរិះគិតអំពីការត្រាស់ហៅរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ត្រូវមានចិត្តក្លាហាន មានកម្លាំង ហ៊ានឆ្លើយតបចំពោះព្រះអង្គ ទុកចិត្ត លើព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ស្តាប់ព្រះអង្គ បន្ទាបខ្លួន ទុកឲ្យព្រះអង្គធ្វើការក្នុងដួងចិត្តរបស់យើង ដើម្បីឲ្យយើងដើរតាមមាគ៌ារបស់ព្រះអង្គ៕
