ព្រះសហគមន៍កាតូលិកភូមិភាគភ្នំពេញ នាថ្ងៃទី២៣ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២១នេះបានជូនសៀវភៅដល់បងប្អូនគ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់តាមរយៈបណ្ដាញសង្គម ស្ដីអំពី អនុស្សាវរីយ៍បុណ្យសពលោកអភិបាលអ៊ីវរ៉ាមូស ដែលត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅ ឱ្យចូលរួមនៅក្នុងជីវិតអស់កល្បជានិច្ចដោយសុខសាន្ត កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២១ដោយសារជំងឺកូវីដ១៩ ។
នៅក្នុងសៀវភៅនេះលោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ បានប្រមូលនូវគ្រប់សាររំលែកមរណទុក្ខ សក្ខីភាព និងធម្មទេសនាទាំងឡាយនៅក្នុងកម្មវិធីបុណ្យសព ដោយមានអត្ថបទខ្លះជាភាសាខ្មែរ ខ្លះជាភាសាបារាំង និងខ្លះជាភាសាអង់គ្លេស។ ក្រៅពីសារលិខិតទាំងនេះ លោកបានដាក់បញ្ចូលនូវរូបភាពស្រស់ស្អាតជាច្រើន។ ជាពិសេសលោកបានផ្ញើជូនបងប្អូនគ្រីស្តបរិស័ទនូវតំណភ្ជាប់តៅកាន់វីដេអូ អំពីជីវិតរបស់លោកអភិបាលអ៊ីវរ៉ាម៉ូស (ជាភាសាខ្មែរ និងមានអក្សររត់ជាភាសាអង់គ្លេស) ផងដែរ។
លោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ ក៏មានប្រសាសន៍ថ្លែងអំណរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានប្រទានលោកអភិបាលអ៊ីវរ៉ាម៉ូស ជាព្រះអំណោយសម្រាប់ជីវិតព្រះសហគមន៍នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
នៅក្នុងសៀវភៅអនុស្សាវរីយ៍នេះ លោកបូជាចារ្យជនជាតិខ្មែរទម្លាប់ សុផល ជាតំណាងព្រះសហគមន៍ភូមិភាគបាត់ដំបង និងធ្លាប់មានទំនាក់ទំនងជាមួយលោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូសតាំងពីឆ្នាំ១៩៨២តាំងពីនៅជំរំខាវអ៊ីដាង បានបង្ហាញសាក្ខីភាព និងការចងចាំអំពីលោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូសគិតចាប់ពីថ្ងៃទី២២ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៨៩ កាលលោកនៅម៉ុងត្រេអាល ប្រទេសកាណាដា ពិតជាមានសារសំខាន់ចំពោះលោកព្រោះកាលលោកបានសម្រេចចិត្តឈប់តាមការត្រាស់ហៅជាបូជាចារ្យ ហើយចាកចេញមករកស៊ីធម្មតាវិញ ប៉ុន្តែលោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូស លោកតាប៉ុងសូដ៍ និងលោកវើណេ ត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ផ្ញើឱ្យទៅរកលោក។ លោកសុផល បញ្ជាក់នៅក្នុងសារលិខិតថា លោកទាំងបីស្វែងរកខ្ញុំដើម្បីនិយាយពីស្ថានភាពព្រះសហគមន៍នៅកម្ពុជា។ លោកបន្តរៀបរាប់ថា ក្រោយពេលដែលលោកទទួលដំណឹងហើយ ចិត្តរបស់លោកក៏ចាប់ផ្ដើមប្រែ និងយល់ថានេះជាសំឡេងនៃការត្រាស់ហៅច្បាស់ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ខ្ញុំ។ លោកបញ្ជាក់ទៀតថា ក្រោយមកខ្ញុំបានទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាបូជាចារ្យពីលោកអភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស កាលពីថ្ងៃទី២ កក្កដា ១៩៩៥ ហើយខ្ញុំក៏ជាបេក្ខជនចុងក្រោយដែលលោកបានតែងតាំង និងចាត់ឱ្យទៅតំបន់កំពង់ធំ។ លោកសុផល រំឭកថា អនុស្សាវរីយ៍ដែលលោករ៉ាមូស បានលើកទឹកចិត្តលោកក្រោយពេលលោកបានទៅបំពេញបេសកកម្មប្រកាសដំណឹងល្អនៅតំបន់បាត់ដំបង ដោយលោករ៉ាមូសបានខិតខំបើកឡានទៅមកពីភ្នំពេញតែម្នាក់ឯង៣ដងទោះបីជាស្ថានភាពផ្លូវកាលនោះមានភាពលំបាកក៏ដោយ។
រីឯលោកបូជាចារ្យ អ៊ុន សុន ក៏បង្ហាញអំពីសាក្ខីភាពរបស់លោកជាមួយលោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូសផងដែរ ដោយលោកលើកយកអនុស្សាវរីយ៍ដែលបានចួបជាមួយលោកអភិបាល អ៊ីវ រ៉ាមូស លើកដំបូងនាឆ្នាំ១៩៨៩ នៅក្រុងប៉ារីសដើម្បីចូលរួមប្រជុំអំពីព្រះសហគមន៍កាតូលិកកម្ពុជា និងអ្នកដែលទទួលការត្រាស់ហៅ និងក្រោយមកនៅជំរំជនផៀសខ្លួនក្នុងប្រទេសថៃ។ លោកសុន បានបញ្ជាក់ថា ជាពិសេសនៅឆ្នាំ១៩៩១ នៅក្រុងម៉ុងត្រេអាល ប្រទេសកាណាដា ជាេពេលដេលលោកអ៊ីវ រ៉ាមូសបានជួយណែនាំខ្ញុំក្នុងការសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសទីកន្លែង និងព្រះសហគមន៍ដែលខ្ញុំត្រូវបម្រើនាពេលអនាគត រវាងក្រុមគ្រួសារបុត្រានៃមេត្តាករុណា និងព្រះសហគមន៍កាតូលិកកម្ពុជា។ លោកសុន បន្ថែមថា ក្នុងឆ្នាំ១៩៩២ ដល់២០១៤ ខ្ញុំរស់នៅស្រុកខ្មែរជាមួយលោកអភិបាលរ៉ាមូស និងឆ្នាំ២០១២ ខ្ញុំមានឱកាសបម្រើព្រះសហគមន៍មណ្ឌលសកម្មភាពកំពង់សោម ពេលនោះហើយដែលខ្ញុំបានរៀនពីស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យពីលោកជាច្រើនដូចជា៖ ជាអ្នកគង្វាលដែលមានសេចក្ដីស្រឡាញ់តាមរកកូនចៀមនៅគ្រប់ប្រទេស ជាស្ថាបនិកដែលធ្វើឱ្យមណ្ឌលសកម្មភាពក្រុងព្រះសីហនុក្លាយទៅជាកន្លែងទទួលស្វាគមន៍ស្នាក់នៅសម្រាប់សកម្មភាពនានា ហើយលើសពីនេះទៅទៀត លោកបានសាងសង់គ្រប់អគារ ព្រះវិហារ ដែលស្ថិតនៅក្នុងមណ្ឌលសកម្មភាពក្រុងព្រះសីហនុរួមមាន៦ព្រះសហគមន៍ ព្រមទាំងកម្មវិធីអប់រំផងដែរ។
លោកបូជាចារ្យ សួន ហង្សលី ក៏បានលើកឡើងអំពីសាក្ខីភាពរបស់លោក ជាមួយលោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូស កន្លងមកដែលបានធ្វើឱ្យលោកចាប់អារម្មណ៍ទៅលើពាក្យ៣គឺ៖សេចក្ដីស្រឡាញ់ ការយកចិត្តទុកដាក់ និងការទទួលរាក់ទាក់ ដែលជាគំរូសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា។ លោកលីបន្តថា សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់លោកអភិបាល នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមចូលកាន់កាប់ក្រុងភ្នំពេញគេបណ្ដេញជនបរទេសទាំងអស់ ប៉ុន្តែលោកអភិបាលមិនចង់ចាកចេញទេ និងពេលលោកចេញទៅក្រៅប្រទេស លោកមិនបានបោះបង់ចោលបងប្អូនខ្មែរទេដោយលោកដើរស្វែងរកជនជាតិខ្មែរភៀសខ្លួននៅក្រៅប្រទេស។ លោកលីថ្លែងទៀតថា ក្នុងសម័យដែលលំបាកមែនទែន លោកអ៊ីវ រ៉ាមូសមិនដែលត្អូញត្អែរក្នុងការបម្រើព្រះសហគមន៍ ហើយលោកតែងតែចាប់អារម្មណ៍ និងយកចិត្តទុកដាក់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើង។ លោកបូជាចារ្យលី បន្ថែមថា លោកអភិបាលអ៊ីវ បានយកសេចក្ដីសម្រេចរបស់មហាសន្និបាតវ៉ាទីកង់ទី២មកអនុវត្តក្នុងកម្ពុជា ដើម្បីឱ្យមានវប្បធម៌ខ្មែរចូលក្នុងពិធីបុណ្យរបស់ព្រះសហគមន៍ និងបានយកចិត្តទុកដាក់រៀបចំទីសក្ការបូជា ព្រមទាំងយកចិត្តទុកដាក់រៀបចំធម្មទេសនាបានល្អ។
អ្នកមីង យូរ ប្រាកដ បានរៀបរាប់ពីការចងចាំរបស់អ្នកមីងដែលបានស្គាល់លោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូសតាំងពីអាយុ១១ឆ្នាំ និងបានទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹកពីលោកកាលពីអាយុ១៤ឆ្នាំ។ អ្នកមីងប្រាកដរំឭកថា លោកអភិបាលអ៊ីវ រ៉ាមូសបានយកចិត្តទុកដាក់ប្រើគ្រប់មធ្យោបាយ ដើម្បីជួយដល់អស់បងប្អូនទាំងគ្រីស្តបរិស័ទ និងមិនមែនជាគ្រីស្តបរិស័ទដែលត្រូវបានជិះជាន់ដោយទាហាន លន់ ណុល។ លោកត្រូវបានគេដាក់នៅក្នុងបន្ទប់ឃុំឃាំង អត់បាយ អត់ទឹក អត់ថ្នាំជាដើម។ អ្នកមីងប្រាកដ បន្ថែមថា នៅឆ្នាំ១៩៧៩ លោកបានវិលត្រលប់ចូលស្រុកខ្មែរម្ដងជាពីរដង ដើម្បីស្វែងរកគ្រីស្តបរិស័ទ និងនៅឆ្នាំ១៩៨៨ លោកអភិបាលបានចួបគ្រីស្តបរិស័ទ៧ទៅ៨នាក់ដែលរួចពីស្លាប់ និងបានបង្កើតគណៈកម្មការ ព្រមទាំងឆ្លៀតសរសេរប្រវត្តិព្រះសហគមន៍កាតូលិកនៅកម្ពុជា និងទំនាក់ទំនងជាមួយស្ថាប័នរដ្ឋ ហើយជាលទ្ធផលព្រះសហគមន៍កាតូលិកមានសិទ្ធិក្នុងការប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ខ្លួន កាលពីថ្ងៃទី១៤ មេសា ១៩៩០។ អ្នកមីងប្រាកដ បន្តថា លោកអភិបាលបានទៅគ្រប់ទីកន្លែងដើម្បីប្រមូលគ្រីស្តបរិស័ទ និងលើកទឹកចិត្តពួកគេឱ្យរក្សាជំនឿដោយទុកចិត្តលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកអត់មានភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ ទោះជាផ្លូវលំបាកវេទនាយ៉ាងណាក៏លោកនៅតែតស៊ូទៅគ្រប់ទីកន្លែងដើម្បីស្វែងរកកូនចៀមរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
លោកអ៊ីវ រ៉ាមូស កើតនៅថ្ងៃទី២៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩២៨ នៅភូមិសែមបាដែល Sembadel (Haute-Loire- France) ជាក្រុងមួយស្ថិតនៅក្នុងភូមិភាគពុយ។ ឪពុកឈ្មោះ យ៉ាគ រ៉ាមូស ជាបុគ្គលិកផ្លូវដែក និងម្ដាយឈ្មោះយូលី កាលែត។ លោកជាកូនពៅក្នុងចំណោមបងប្អូន៣នាក់។ នៅឆ្នាំ១៩៤២ លោក អ៊ីវរ៉ាមូស ចូលសិក្សានៅអនុវិទ្យាល័យនៃក្រុមសាសនទូតក្រៅប្រទេសនាក្រុងប៉ារីស។ លោកទទួលអគ្គសញ្ញាតែងតាំងជាបូជាចារ្យនៅថ្ងៃទី០៤ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៥៣។ ក្រោយពីបានបញ្ចប់ការសិក្សានៅក្រុងរ៉ូម ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៧ លោកបានចេញដំណើរមកប្រទេសកម្ពុជានៅថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៥៧។
