សំឡេងចម្រៀងលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់បានលាន់ឮឡើង ដោយមានមនុស្សជាច្រើនដើរប្រទក្សិណបីជុំនៅជុំវិញព្រះវិហារថ្មីមួយ ដែលមានបណ្ដោយ២២ម៉ែត្រ និងទទឹង៩ម៉ែត្រ។
«វិហារនេះមិនមែនជាកន្លែងធម្មតា តែជាព្រះដំណាក់ព្រះជាម្ចាស់។» នេះជាប្រសាសន៍របស់លោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ ជ្មិតហស្លេ អភិបាលនៃព្រះសហគមន៍កាតូលិកភូមិភាគភ្នំពេញ មានប្រសាសន៍ក្នុងពិធីសម្ពោធព្រះវិហារសន្តយ៉ូសែប និងជើងជួងព្រះនាងម៉ារី នៅព្រះសហគមន៍សំប៉ាន ក្នុងខេត្តកណ្តាល។
លោកអភិបាលមានប្រសាសន៍នៅក្នុងធម្មទេសនាថា ថ្ងៃនេះ ជាពេលវេលាមួយពិសេសសម្រាប់ព្រះសហគមន៍ភូមិភាគភ្នំពេញទាំងមូល ជាសេចក្ដីស្រឡាញ់សម្រាប់ព្រះសហគមន៍ សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់។
លោកអភិបាលបន្ថែមថា ពិធីឆ្លងព្រះវិហារថ្មី យើងបានដើរ៣ជុំដើម្បីយល់ថា «ជាកន្លែងមួយពិសេស ជាកន្លែងសក្ការ: ចេញពីជីវិតលោកីយ៍ចូលមកកន្លែងសក្ការ: ជាកន្លែងដែលមានវត្តមានព្រះជាម្ចាស់»។
តាមការឲ្យដឹងពីលោក ដេវ ទៀង ព្រះវិហារនេះសាងសង់នៅថ្ងៃ២២ កក្កដា ២០២០ និងបញ្ចប់នៅថ្ងៃ២២ កក្កដា ២០២១។ ព្រះវិហារថ្មីនេះកសាងឡើងដោយមានការចូលរួមសហការពីសំណាក់គ្រីស្តបរិស័ទដោយរៃអង្គាសថវិកាគ្នាទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេស។
លោកដេវ ទៀងឲ្យដឹងថា «ខ្ញុំសប្បាយដោយមានព្រះវិហារថ្មី និងពេលធ្វើព្រះវិហារនេះគឺយើងវេទនា ព្រោះយើងធ្វើក្នុងពេលមានជំងឺកូវីដ១៩ តែយើងអធិដ្ឋានទូលអង្វរព្រះជាម្ចាស់ ពឹងផ្អែក និងទុកចិត្តលើព្រះជាម្ចាស់ទាំងស្រុង។»
ព្រះវិហារថ្មីនេះ មានឈ្មោះជាផ្លូវការថា ព្រះវិហារសន្តយ៉ូសែប រីឯជើងជួងដែលមានកម្ពស់១៨ម៉ែត្រ ត្រូវបានដាក់ឈ្មោះថា ជើងជួងព្រះនាងម៉ារី ស្ថិតនៅក្នុង ស្រុកកោះធំ ខេត្តកណ្តាល ចម្ងាយប្រមាណ៦០គីឡូម៉ែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញ ដែលត្រូវដាក់សម្ពោធជាផ្លូវការនាថ្ងៃទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២២នេះ ដោយលោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ។
ព្រះវិហារសន្តយ៉ូសែបនៃព្រះសហគមន៍សំប៉ាន ស្ថិតនៅក្នុងមណ្ឌលសកម្មភាពទន្លេបាសាក់ ដែលមានលោកបូជាចារ្យសិលា ឡេវ៉ាន់ទីន ទទួលខុសត្រូវ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា ថ្ងៃនេះជាថ្ងៃរីករាយនិងសំខាន់បំផុតនៅព្រះសហគមន៍សំប៉ាន យើងចាប់ផ្ដើមធ្វើក្នុងសម័យកូវីដ១៩ ដោយគ្មានសង្ឃឹមថានឹងអាចបញ្ចប់ការកសាងបានទេ។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្តី ព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហើយកិច្ចការងារនេះ។
ក្នុងពិធីនោះ លោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ បានប្រោសទឹកព្រះពរលើគ្រីស្តបរិស័ទ ដើម្បីរំឭកដល់អគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក ដោយទឹកនាំឱ្យគ្រីស្តបរិស័ទទទួលជីវិតថ្មីរួមជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត និងប្រោសទឹកលើជញ្ជាំងព្រះវិហារ ព្រមទាំងលើអាសនៈ ជាសញ្ញាលាងជម្រះឱ្យស្អាតបរិសុទ្ធក្លាយជាព្រះដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់។
លោកអភិបាលក៏បានលាបប្រេងគ្រីស្មាលើតុអាសនៈ និងតាមជញ្ជាំងនានាផងដែរ ជាសញ្ញាមួយដែលបានភ្ជាប់ និងចូលរួមជាមួយព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់។
លោកអភិបាលអូលីវីយ៉េ មានប្រសាសន៍ថា «គ្រប់ពេលវេលាដែលយើងចូលវិហារនេះដើម្បីអធិដ្ឋាន យើងដឹងថាព្រះជាម្ចាស់មានឫទ្ធានុភាពដោយចេញពីជំនឿ និងពាក្យអធិដ្ឋាន។ ព្រះវិហារនៅកណ្ដាលភូមិនេះ (គឺ)ដើម្បីឱ្យដឹងថាមានវត្តមានព្រះជាម្ចាស់។»
ក្នុងពិធីនោះដែរ លោកអភិបាលបានទូលអង្វរព្រះជាម្ចាស់ សូមប្រសិទ្ធិពរព្រះវិហារនេះឱ្យបានបរិសុទ្ធ និងឱ្យមានសេចក្ដីស្រឡាញ់បរិបូណ៌ មានចិត្តសង្ឃឹម និងប្រោសប្រណីដល់អ្នកកម្សត់ទុគ៌ត។ ហើយបានប្រាប់គ្រីស្តបរិស័ទទាំងអស់ឲ្យ អធិដ្ឋាន ស្ដាប់ព្រះបន្ទូល ប្រារព្ធអគ្គសញ្ញានានានៅវិហារនេះ ដែលជាព្រះដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលគង់នៅ។
លោកអភិបាលព្រះសហគមន៍ប្រគល់ទៀនដែលកំពុងឆេះទៅលោកបូជាចារ្យទទួលមណ្ឌលសកម្មភាព និងលោកបូជាចារ្យទទួលខុសត្រូព្រះសហគមន៍ ដើម្បីអុជបំភ្លឺទៀនជញ្ជាំងព្រះវិហារ ដោយប្រកាសថា «សូមពន្លឺនៃព្រះគ្រីស្តរះនៅលើជញ្ជាំងព្រះវិហារ និងទៅបំភ្លឺប្រជាជាតិទាំងឡាយនៅលើផែនដីនេះ។»
ព្រះសគមន៍នៅសំប៉ាន កកើតឡើងមុនឆ្នាំ១៩៧០ ក្រោយមក ដោយសារសង្គ្រាមគ្រីស្តបរិស័ទបានភៀសខ្លួនទៅប្រទេសវៀតណាម និងត្រឡប់ចូលមកកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ១៩៩០។
បច្ចុប្បន្នព្រះសហគមន៍សំប៉ានមានគ្រីស្តបរិស័ទ៦៤គ្រួសារ គឺប្រមាណជា២០០នាក់ និងមានសកម្មភាព ប្រកាសដំណឹងល្អដោយអប់រំជំនឿ សកម្មភាពមេត្តាករុណា និងផ្នែកអប់រំចំណេះទូទៅ មាន សាលាមត្តេយ្យ និងសាលាបឋមសិក្សាពីថ្នាក់ទី១ដល់ទី២។
ថវិកាសាងសង់ព្រះវិហារ និងជើងជួងនេះ គឺបានមកពីការរៃអង្គាសប្រាក់ក្នុងព្រះសហគមន៍ដូចជា សំប៉ាន ជ្រៃធំ កោះទាវ ស្អាង ទួលក្រសាំង បឹងឈូក តួតាំង ពោធិ៍ចិនតុង ចំប៉ា រួមនិងការបរិចាគពីលោកបូជាចារ្យក្នុងនិងក្រៅប្រទេស និងព្រះសហគមន៍មួយចំនួនពីប្រទេសវៀតណាម។ ថវិកាដែលប្រមូលបានមានចំនួន៤៩.៥១១ដុល្លារអាមេរិក រីឯការសាងសង់ចំណាយអស់ទឹកប្រាក់៥១.០១១ដុល្លារអាមេរិក នៅខ្វះ១៥០០ដុល្លារអាមេរិកទៀត៕
ដោយដាលីស
