កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែឧសភា នេះ ក្រុមដូនជីបុត្រីព្រះនាងម៉ារីជាទីពំនឹងពំនាក់នៃដុនបូស្កូទឹកថ្លាបានរំលឹកពាក្យសច្ចានៅមុខកូនសិស្សជាង១០០០នាក់ ដែលស្ថិតនៅក្នុងវិទ្យាល័យដុនបូស្កូទឹកថ្លា ក្នុងសង្កាត់អូរបែកក្អម ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ។
ដូនជីទូរអឡេ តេរេសា មានប្រសាសន៍ថា កម្មវិធីថ្ងៃនេះ គឺក្រុមដូនជីធ្វើតាមការស្នើសុំរបស់ដូនជីប្រធានធំនៅអ៊ីតាលី ឲ្យក្រុមដូនជីសាលេស៊ានដុនបូស្កូទាំងអស់ រំលឹកពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួនឡើងវិញនៅចំពោះមុខកូនសិស្សរបស់យើងទាំងអស់។
ដូនជីតេរេសាបន្តថា ជាទូទៅ «យើងម្នាក់ៗរំលឹកពាក្យសច្ចារបស់យើងរៀងរាល់មួយខែម្តងរៀងៗខ្លួន ដោយមានសំណាក់ធម៌ រិះគិតអំពីការត្រាស់ហៅនិងបេសកកម្មរបស់យើង។ ហើយមូលហេតុដែលយើងមាន គឺនៅពេលនេះ (គ្រួសារ)យើងធ្វើខួប១៥០ឆ្នាំ។»
ដូនជីរូបនេះ បញ្ជាក់ថា ពិធីនេះ យើងធ្វើតែម្តងនេះប៉ុណ្ណោះ គ្មានធ្វើនៅឆ្នាំក្រោយៗទៀតនោះឡើយ។
នៅមុខកូនសិស្សទាំងអស់ ក្រុមដូនជីដែលមាន២សហគមន៍នៅក្នុងសង្កាត់អូរបែកក្អមសរុបចំនួន១៤នាក់ បានអង្គុយនៅលើឆាក ហើយប្រកាសរំលឹកពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួន ដោយក្នុងនោះរួមមាន ការស្តាប់បង្គាប់ រស់នៅជាព្រហ្មចារីធម៌ និងរស់នៅដោយភាពក្រីក្រ ស្របតាមផ្លូវវិញ្ញាណរបស់លោកឪពុកបូស្កូ និងអ្នកម្តាយម៉ាស្សារ៉េឡូ ដែលជាអ្នកបង្កើតក្រុមគ្រួសារបព្វជិតាមួយនេះ។
ថុន ឱម៉ាវត្តី ជាសិស្សថ្នាក់ទី១២ បានឲ្យដឹងថា «បេសកកម្មរបស់គាត់(ដូនជី) គាត់បានជួយដល់យុវជនសាលេស៊ាន និងក្មេងក្រីក្រហើយ តែពេលឃើញគាត់តាំងចិត្តមោះមុតបែបហ្នឹង ខ្ញុំកាន់តែរំភើប ហើយខ្ញុំដឹងថា កូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយៗនឹងមាន អ្នកជួយបន្តៗទៀត។»
យុវតីឱម៉ាវត្តី បានចូលសិក្សានៅសាលាដុនបូស្កូរបស់ក្រុមដូនជីរយៈពេល១៥ឆ្នាំមកហើយ តាំងពីកម្រិតមត្តេយ្យថ្នាក់ដំបូង។ នាងឲ្យដឹងទៀតថា នាងសូមអរគុណដល់ក្រុមដូនជី និងបុគ្គលិកសិក្សាទាំងអស់ដែលបានចំណាយពេលវេលាស្ទើរតែពាក់កណ្តាលជីវិតរបស់ខ្លួនដើម្បីអប់រំណែនាំយុវជនខ្មែរ។
ឱម៉ាវត្តីបន្ថែមថា «មិនថាពេលខ្លះពួកខ្ញុំខូច ច្រឡើសប៊ើសម៉េចទេ ពួកគាត់អប់រំពួកខ្ញុំតាំងពីសីលធម៌រស់នៅ ក៏ដូចជា វិជ្ជាជីវៈផ្សេងៗ រួមនិងបញ្ហាផ្សេងៗទៀតនៅក្នុងជីវិត។»
បច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងសង្កាត់អូរបែកក្អម ក្រុមដូនជីបុត្រីព្រះនាងម៉ារីជាទីពំនឹងពំនាក់ មានសាលាមត្តេយ្យសិក្សា រហូតដល់សាលាវិទ្យាល័យ ដែលមានសិស្សសរុបប្រមាណជា១៥០០នាក់ និងមានបុគ្គលិកសិក្សាចំនួន១០០នាក់។
សែត ឡាង ជាគ្រូបង្រៀននៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ ដែលបានបំពេញកិច្ចការងារអប់រំនេះ ជាមួយក្រុមដូនជីជាង៧ឆ្នាំមកហើយ បាននិយាយថា «យើងមកទីនេះ យើងមានអារម្មណ៍ថា ស្រឡាញ់ក៏ដូចជាចូលចិត្តរបៀបនៃការដឹកនាំក៏ដូចជាបេសកកម្មរបស់បងស្រីទាក់ទងនឹងការបម្រើយុវជន។»
អ្នកគ្រូបានឲ្យដឹងទៀតថា បើនិយាយអំពីប្រាក់ខែគឺមានចំនួនតិចតួចទេ ប៉ុន្តែ បងស្រីអត់មានប្រាក់ខែទេ គាត់មកពីផ្ទះរបស់គាត់ ពីប្រទសនានាមក វប្បធម៌ ភាសា ម្ហូប គឺអត់ត្រូវទេ តែគាត់មានទឹកចិត្តបម្រើយុវជនខ្លាំងមែនទែន។ «វាចំបេះដូងរបស់ខ្ញុំ ធ្វើឲ្យខ្ញុំស្រឡាញ់ ហើយខ្ញុំគិតថា ប្រាក់ខែប៉ុណ្ណឹងយើងអាចរស់បាន ហើយយើងក៏អាចចូលរួមកសាងធនធានមនុស្ស ជាឆន្ទៈដែលយើងចង់បាន។» អ្នកគ្រូឡាងបញ្ជាក់។
ដូនជីតេរេសា បានបន្ថែមថា ទិសដៅរបស់ក្រុមគ្រួសារសាលេស៊ានដុនបូស្កូ គឺអប់រំដល់យុវជននិងកុមារឲ្យមានសីលធម៌ គុណធម៌ក្នុងការរស់នៅ មិនត្រឹមតែចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ។
ដូនជីឲ្យដឹងទៀតថា យើងមានបំណងចង់បង្កើតឲ្យមានសាលានៅភូមិភាគកំពង់ចាម ប៉ុន្តែយើងមិនទាន់មានដូនជីគ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ។
ក្រុមដូនជីសាលេស៊ានដុនបូស្កូ ឬបុត្រីព្រះនាងម៉ារីជាទីពំនឹងពំនាក់ បានមកដល់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ១៩៩២។ បច្ចុប្បន្នក្រុមដូនជីមានសាលាចំនួន៣ទីតាំងនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញក្នុងនោះមាន មត្តេយ្យសិក្សាដល់បឋមសិក្សានៅភូមិច្រេស មត្តេយ្យសិក្សាដល់វិទ្យាល័យនៅទឹកថ្លា និងមត្តេយ្យសិក្សានិងផ្នែកបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈនៅទួលគោក រីឯមួយទីតាំងទៀតនៅខេត្តបាត់ដំបង ជាមណ្ឌលសម្រាប់យុវតីស្នាក់នៅដើម្បីសិក្សារៀនសូត្រ៕
កែវ កញ្ញា
